EPIKURO. Menezeori eskutitza

1.testua:

Gaztea izatean ez da filosofatzeko dudarik izan behar eta zaharrak garenean berriz, ez dugu filosofatzeari utzi behar. Badaukagunean dena daukagu eta falta dugunean ura edukitzearren dena ematen dugu.

2.testua:

Jainkotasuna ezin hil daitekena eta zoriontsutzat hartzen dugu. Jainkoak, “existitu” egiten dira. Jaikoarengandik onura eta kalterik handienak eldu dira.

3.testua:

Heriotzaren beldur, ez zara izan behar. Ongia eta gaizkia bakoitzean baitatza eta heriotza sentitzearen gabetzea baita. Heriotza, azkenean, guretzat ez da ezer, hau pasatzen denean gu hiltzen gara, existitzetik uzten dugu. Batzuek, ihes egiten dute eriotzetik eta besteak, heriotza atxedenleku bezala hartzen dute.

4.testua:

Jakintsuek, ez dute bizitzeari uko egiten, ezta ez-beldur izateari. Heriotzari ez dira beldur. Jakintsuek, ez bizitzea gaitza bat eztela uste dute.

5.testua:

Etorkizuna ez da gurea. Oinazerik sentitzen ez dugunean plazerraren beharrik jada, ez daukagu. Plazerra, zoriontsu bizitzearen katea eta bukaera diogu. Ondasun guztiak, arau eta irizpideak sentsazioarekin hartzen ditugu. Oinazeak denbora luzez izanda, plazerra dugunok, handiagoa izaten da. Hau natura familiarra da.

6.Testua:

Buruaskitasuna ondasun handitzat jotzen dugu, asko ez daukagun guztietan gutxi horrekin konforma gaitezen, eta naturalak diren gauza guztiak lortzen erraza eta azaleko erdiesten zaila dela benetan komentzituta. Behar dituenak lortzea, ogia eta ura plazerrik handiena reagiten du.

7.testua:

Denon elburua, plazerra lortzea da, baina ez edozein plazer mota, baizik eta gorputzean oinazerik ez sufritzeari eta ariman nahasia ez egoteari buruzko plazerra baizik.

Guzti honen hastapena eta ondasunik handiena zuhurtzia da.

8.testua:

Bere sinesmen berdinak ez dutenak pertsona arrarotzat hartzen ohi ditugu.

9.testua:

Ez zen egin behar.

10.testua:

Zure antzeko batekin gogoeta egin ezazu. Horrela, jainko bezala biziko zara.